Af įrinu 1856

Įriš 1856 var óvenjulegt og tališ sérlega hagstętt. Lķtiš var um illvišri. Janśar og desember voru óvenjukaldir, en marsmįnušur sį langhlżjasti į 19.öld, ķ Stykkishólmi varš mars 1929 ķviš hlżrri - og 1964 svipašur. Žessi hlżindi mundu menn svo lengi sem žeir lifšu. Einnig var óvenjuhlżtt ķ október og hlżtt var einnig ķ aprķl og įgśst. Jślķ og nóvember voru fremur kaldir. Voriš olli nokkrum vonbrigšum žvķ žaš var fremur žurrt og nęšingasamt - en samt gerši ekki verulega illskeytt hret. Įrsmešalhiti ķ Stykkishólmi var 4,0 stig, 0,6 stigum ofan mešalhita nęstu tķu įra į undan. Įętlašur įrsmešalhiti ķ Reykjavķk er 4,5 stig, og 2,8 stig į Akureyri. 

ar_1856t

Eins og įšur sagši var kalt ķ janśar og desember, 10 kaldir dagar ķ Stykkishólmi ķ fyrrnefnda mįnušinum og fjórir ķ desember. Tveir dagar ķ október voru óvenjuhlżir.   

Śrkomumęlingar hófust ķ Stykkishólmi ķ september. Óvenjuśrkomusamt var ķ október - mikill sunnanįttamįnušur.

ar_1856p 

Žrżstifar var óvenjulegt į įrinu 1856 - viš sjįum af myndinni aš įrstķšasveiflu gętti lķtt. Žrżstiórói var lķka meš minna móti. Munur į hęsta og lęgsta žrżstingi sem męldist į landinu į įrinu hefur aldrei oršiš minni (höfum žó ķ huga aš męlingar voru mun fęrri en nś er og žvķ erfitt um raunhęfan samanburš). Hęsti žrżstingur įrsins męldist ķ Stykkishólmi žann 2.mars, 1032,8 hPa og hefur ašeins einu sinni sķšan veriš lęgri (1863). Lęgstur męldist žrżstingurinn ķ Stykkishólmi 969,5 hPa, 31.mars. Lęgsti žrżstingur įrsins hefur ašeins einu sinni veriš hęrri en žetta į landinu ķ heild. Žaš var 1829 - en žį var ašeins ein męling į dag gerš į landinu. 

Hér aš nešan mį finna helstu heimildir um vešurfar įrsins. Nokkuš af vešurskżrslum og dagbókum er enn óyfirfariš. Aš vanda er stafsetning aš mestu fęrš til nśtķmavenju. Fleiri slysa er getiš ķ heimildum heldur en nefnd eru hér aš nešan. Óljóst er hver žeirra tengdust vešri og dagsetningar vantar. Ķ blöšum var minna rętt um vešur en stundum įšur. Lķklega mį skrifa įstęšur žess į hina góšu og hagstęšu tķš. 

Brandsstašaannįll [vetur]:

Fyrri part janśar stillt sunnan- og austanįtt, snjólķtiš og frosthęgt, sķšari part sterk frost og fraus mjög fyrir litla bęjarlęki og gjöršist mikil óhęgš žar af. Meš febrśar frostaminna, lengst góšvišri, snjólķtiš. Storka var į jörš um 2 vikur, jaršlaust fyrir fé į snögglendi, alls stašar hrossajörš, aldrei hrķš aš mun. 21. febr. kom besta vorblķša meš stilltri žķšu. 28.-29. varš stórflóš ķ vatnsföllum meš rušningi til stórskemmda, er gekk hęrra en vanalega. Hlįkan varši til mišgóu, svo góšvišri og nęturfrost, svo varla komu skarir aš įm og vegir voru žurrir į pįskum ķ góulok.

Žann 14.janśar segir athugunarmašur į Siglufirši aš hafķs komi inn į Fjöršinn.

Žorleifur ķ Hvammi segir ķ vešurskżrslu sinni ķ lok febrśar: „Nś er želaleyst jörš og hvervetna örķst, nema ķ giljum og stórum fjallaskuršum, en svell sjįst ķ einstaka staš į mżrum“. Žann 17.mars segir hann: „Stöšugt eins og best į vordögum, sjólęša, žoka“. 

Žjóšólfur segir frį žann 16.febrśar:

Bęši aš noršan og vestan er aš frétta hina sömu vešurblķšu sem hér; og žó aš töluveršum snjó kyngdi nišur vķša til fjalla į öndveršum žorranum, — hér sunnan fjalls gętti žess mjög lķtiš, en um Biskupstungur og Hreppana varš snjókoman til megnrar ófęršar og lį viš hagleysum, ... Hafķs kom inn meš Hornströndum og inn meš Hśnaflóa žegar fyrir jól; hann var heldur ķ rénun um 10.[janśar], hiš eystra um flóann, en lį žį enn milli Bjarnarnes- og Vatnsnestįar, sem frost į fjöršum, og allir firšir fullir noršur meš Ströndum; sķšan um jól hafa Strandamenn aflaš hįkarl til góšra muna upp um ķsinn, og voru komnar 3 og 4 lżsistunnur til hlutar af žessum afla hjį hinum heppnustu. — Aflalaust aš kalla hér syšra, žaš sem af er žessum mįnuši, nema ķ Garši og Leiru; hafa Seltirningar róiš žangaš og sótt fiskhlešslur.

Noršri segir af feršum pósta ķ pistli žann 28.febrśar:

Nķels póstur Siguršsson kom til Akureyrar 30. [janśar]. Hafši hann fariš frį Eskjufirši 14. s.m. og žį um nóttina legiš śti hérna megin Eskjufjaršarheišar. Hér og hvar į leišinni aš austan, hafši hann veriš hrķštepptur og vķša fengiš illa fęrš og hörš vešur. Hann sagši aš tķšarfariš eystra og nyršra, hefši veriš lķkt og hér sķšan aš spilltist eftir nżįriš, og sumstašar hagskart vegna įfreša. Ķ nęstlišnum janśarmįnuši rak hér hafķshroša inn į fjörš allt aš Oddeyri, nįšust žį 19 hnķsur ķ vök undan Dįlkstöšum į Svalbaršsströnd. Žaš er mįl manna, aš žį hafi og komiš talsvert af fiski, en sem vegna ķssins ekki varš sętt. Noršanpósturinn byrjaši héšan ferš sķna sušur til Reykjavķkur 8.[febrśar], en 3 dögum sķšar eša 11.[febrśar] kom Benjamķn aukapóstur aš sunnan hingaš, og hafši fariš śr Reykjavķk 27. janśar Talsveršur snjór hafši veriš kominn syšra og į leišinni noršur hingaš, en žó vķša gott til haga. Kvillasamt hafši veriš syšra og fólk legiš.

Noršri segir fréttir žann 15.mars:

Fréttir innlendar eru engar ašrar en öndvegistķšin sama og įšur er getiš. Nś er sagt ķslaust hér noršan fyrir landi. Į žorranum höfšu 2 bjarndżr tekiš land į Sléttu, og uršu žar bęši unnin, en žó nįšist ekki nema annaš, žvķ hitt lagši frį landi, en komst skammt og sökk. ... Sķšla ķ janśar hafši aldrašur bóndi aš nafni Jón Magnśsson frį Ķsólfsstöšum į Tjörnesi oršiš žar śti, og fannst fyrir skemmstu kominn langt afvega til heišar. ... Nokkru sķšar varš og mašur śti ķ hrķšarbyl į Axarfjaršarheiši, og hét sį Einar og įtti heima į Sjįvarlandi ķ Žistilsfirši.

Žjóšólfur segir af skiptöpum og öšrum slysförum žann 29.mars:

Nįlęgt Fagurey fyrir vestan varš bįtstjón 2. jan. (eša febrśar); voru 3 menn į bįt aš flytja sig til Jökulferšar, drukknaši einn, en hinum var bjargaš. 31.janśar varš śti į Fróšįrheiši fyrir vestan ungur mašur frį Bśšum, aš nafni Bjarni Bjarnason, „talinn einhver hinn mesti frķskleikamašur"; ašrir skrifa: „aš žessa slysför vķst megi eigna ofnautn brennivķns". — 17.[febrśar] fórst bįtur meš 2 mönnum frį Hvassahrauni į Vatnsleysuströnd og drukknušu bįšir; žeir fóru noršur yfir aš sękja fęrur sķnar ķ Garšahverfi, en drukknušu heim ķ leiš. — 24.[febrśar] um kvöldiš var bóndinn Otti Gķslason ķ Hrķsakoti ķ Kjós į heimleiš til sķn — hann hafši um morguninn brugšiš sér bęjarleiš erinda sinna, — en daginn eftir fannst hann örendur milli bęja ķ Brynjudalnum; vešur var žar hvasst og śrkoma mikil, en mašurinn heldur óhraustur; hann var įlitinn „einhver efnilegasti bóndinn žar ķ sveit, rįšdeildar- og atorkumašur, og į besta aldri".

Enn segir Noršri fréttir žann 31.mars:

Hinn 21.[mars] kom Vigfśs póstur Gķslason aš sunnan aftur til Akureyrar; hafši hann lagt af staš śr Reykjavķk 8.[mars]. — Aš sunnan og vestan fréttist sama įrgęskan į landi, sem hér hefur veriš frį ķ febrśar allt fram į ženna dag. ... Slysfarir: 10.[mars] fórust 2 menn af byttu vestanvert viš Tjörnes ķ Žingeyjarsżslu, og er hald manna, aš žeir muni hafa kollsiglt sig. Um sömu mundir hvolfdi bįt meš 4 mönnum ķ lendingu į Ķsafirši, og fórust žeir allir. Annar bįtur var žar į leiš ķ fiskiróšur meš 6 mönnum, og sigldu žeir sig um, 4 komust į kjöl og varš bjargaš, en 2 drukknušu. Rétt įšur en pósturinn fór aš sunnan höfšu 2 menn drukknaš af bįti sušur į Vatnsleysuströnd. 

Noršri segir af įrgęsku žann 16.aprķl:

[Žann 10.aprķl] kom austanpósturinn hingaš, og sama dag sendimašur sunnan śr Borgarfirši, og er allstašar aš, aš frétta sömu vešurblķšuna og hér hefur veriš. Fariš er aš sjį ķ jörš og vķša byrjuš vinna į tśnum, aš hśsabyggingum, jarš- og garšyrkju.

Žjóšólfur segir af öndvegistķš - en óžrifum ķ fénaši ķ pistli žann 19.aprķl:

Hér hjį oss helst stöšugt žessi einstakasta vešurblķša yfir allt landiš, og žaš er annįlavert, aš meir en 30 manns śr żmsum hérušum Noršurlands, Bįršardal, Eyjafirši og Skagafirši, skuli nś į góunni hafa fariš hina stystu sumarvegi sušur yfir žver fjöll, Vatnahjalla- ešur Eyfiršingaveg og Kjalveg, sušur til Hreppa og Biskupstungna til hundakaupa. — Hundafįriš var, žegar sķšast spuršist, fariš aš ganga austur um sveitir, og komiš austur til Rangįrvalla. — Žrįtt fyrir žessa einmuna tķš, žį eru fjįrhöld ill fyrir austan fjall og vķša um Borgarfjörš, einkum um Eystri-Biskupstungur, Hreppa, Skeiš, Hvolhrepp og Landeyjar; einkum žrķfast gemsar sįrilla og drepast śr svo nefndri „skitupest" og ormum, er finnast bęši ķ innyflum og lungnapķpum žį kindin er dauš; nokkrir bęndur eystra kvaš žegar hafa misst meir en helming gemsa sinna į ženna hįtt. ... [Žann 7.mars] fórst bįtur meš 4 mönnum ķ lendingu, į Sandeyri į Snęfjallaströnd, og drukknušu allir mennirnir. Sagt er aš skömmu sišar hafi bįti borist į śr Bolungarvķk, og farist 2 menn af, en 4 veriš bjargaš.

Noršri segir frį žann 30.aprķl:

Žann 21.[aprķl] fréttist hingaš aš sunnan og vestan, aš žar vęri sama įrgęskan sem hér nyršra og eystra, enda munu žess fį dęmi sķšan er land žetta byggšist, aš jafngóšvišrasamur vetur hafi komiš sem hinn nęstlišni, aš undanskildum kaflanum frį nżįri til mišs febrśar sem var bżsna haršur og hretiš ķ nęstlišinni viku sem sumstašar varš stórkostlegt, — Skepnuhöld eru allstašar góš ķ tilliti til heybirgšanna, en aftur ekki óvķša, helst vestra, kvartaš yfir vanžrifum og veiki ķ fé, helst lömbum, og 1 bóndi fyrir sunnan, er sagt aš hafi misst 80 af 90 lömbum hann setti į ķ haust. Į Sušurlandi höfšu hlutir af fiski veriš oršnir ķ mešallagi, undir Jökli 5 hundr. hlutir į pįskum, og viš Ķsafjaršardjśp fiskhlutir 100 rd. virši. ... Allt aš žessu ķ vor, hefur hér veriš gęftalķtiš, og ekki nema einstakir aflaš vel hįkarlinn. Nokkrir hafa fariš héšan aš noršan śr Bįršardal yfir Sprengisand, śr Eyjafirši Eyfiršingaveg, og śr Skagafirši Kjalveg sušur ķ Įrnes- og Rangįrvallasżslur til hundakaupa nęstlišinn mars og aprķl, og er įn efa sjaldgęft um žann tķma yfir slķk firnindi og jökla, sem eru 4—5 žingmannaleišir byggša į millum, auk žess sem stór vatnsföll eru į leišinni.

Brandsstašaannįll [vor]:

Fyrir sumar gręnkušu tśn, svo žį var mįtulega bśiš aš breiša žau. Žar į móti var žį sumstašar óboriš į žau ytra. Sóley sį ég (s191) fyrst 6. aprķl. Lķtiš föl gjörši žrišjudag sķšasta ķ vetri og 5. maķ, en ei oftar į žessu stillta vori, en lengi voru žurrvišri og nęturfrost oft til sólstaša og fór gróšri seint fram. Flęši vantaši nś af įm og lękjum og orsakaši grasbrest į mörgu góšu flęšiengi.

Noršri segir tķšar-, afla- og slysafréttir ķ maķ:

[16.] Ķ dag (9.maķ) eru öll hįkarlaskip sögš komin heim fyrir hįtķšina [hvķtasunna 11.maķ], og tjįist aš sumir hafi aflaš vel ķ seinustu legunni 20—52 kśta ķ hlut, aftur nokkrir minna, og fįeinir sįrlķtiš — Hafķs tjįist töluveršur djśpt noršan fyrir landinu, og sum skipin höfšu ekki friš fyrir honum ķ legunni og 2 eša 3 uršu aš höggva į stjórafęri sin, og skilja žau eftir meš akkerum ķ botninum. ... 5.[maķ] var hįkarlaskip eitt frį Haganesi ķ Fljótum mešal annarra į uppsigling śr legu. Landnoršan vešur var meš snjókomu, svo varla sį śt fyrir keipana. Vissu žį skipverjar ekki fyrri til en komnir voru uppundir svonefndan Svarthöfša fram af Siglunesi, og enda of grunnt. Stórsjór var og albrima. Formašurinn hlaut aš bera um, en ķ žvķ sló vešriš sigluįsnum į hann svo fleygšist langt į sjó śt og varš ómögulega bjargaš, drukknaši žvķ žegar.

[31.] Vešurįttufariš hefur allan ženna mįnuš, veriš hér nyršra śrkomulķtiš og kalt, og oft frost į nóttunni, svo gróšur, aš tiltölu viš hvaš hann byrjaši snemma, tekiš litlum framförum. — Hįkarlsaflinn hefir enn ķ vor veriš mjög misfenginn. Ógęftirnar og hafķsinn, sem enn er hér noršan lands, hafa töluvert hamlaš aflabrögšunum. — Nżskeš er fiskur kominn aftur hér śt ķ firšinum.

Brandsstašaannįll [sumar]:

Eftir frįfęrur hitar sterkir og stundum hélufall, er spillti grasvexti. Slįttur byrjaši 10.-12. jślķ. Fengust rekjur og žerrir, mikil taša og hey af flęši, sem notuš varš. Grasbrestur varš į vanaslęgjum žurrlendum, en sina var vķša ķ slęgjum og žar spratt vel. Alla hundadaga eša 29 daga rigndi ekkert ķ mišsveitum og gekk seint į haršlendar slęgjur. Heyskapur varš mikill į flóum og fjallaslęgjum. Slįttartķmi hinn lengsti og kaupafólksfjöldi kom nś hinn mesti, svo sumt sneri aftur. Hiršing į heyi varš góš, en snemma dofnaši jörš. 16.-18. sept kom mikiš hret og föl réttardag, 24. september.

Athugunarmašur į Hvanneyri ķ Siglufirši segir aš ökklasnjór hafi falliš žar 17.september.

Noršri segir ķ jślķblaši - įn dagsetningar:

Vešrįttan žaš sem af er sumrinu hefur allstašar, sem ég hefi til spurt hér į Noršurlandi, veriš fremur köld, og hefur žaš eflaust aš nokkru leyti valdiš, aš ķs hefur einlęgt legiš hér ķ noršurhöfunum ekki langt undan landi. Grasvöxtur er žvķ ekki meir en ķ mešallagi į tśnum, og śthagi meš snöggasta móti, einkum ķ Hśnavatns- og Skagafjaršarsżslum, svo aš ekki lķtur vel śt meš heyskapinn, en žaš bętir śr, aš bęši voru vķšast hvar miklar heyfyrningar, og svo getur śthagi enn batnaš mikiš, ef vel višrar. Fiskiaflinn hefur veriš ķ besta lagi vķša hér nyršra, žó aš ég hafi ekki heyrt enn um hlutahęš.

Noršri segir ķ įgśstblaši - įn dagsetningar - ręšir heyskap og kornrękt:

Sumartķšin hefur žaš sem af er slętti veriš hin įgętasta um allt Noršur- og Austurland. Tśn hafa veriš sprottin ķ góšu mešallagi ķ Hśnavatnssżslu, en ķ minna mešallagi ķ öllum hinum sżslunum, og vatnsveitingar į tśn hafa vķša brugšist sökum žess aš vatniš fékkst ekki nóg vegna vorkulda og žurrka, žannig skorti 100 hesta töšu eftir mešalįri į Arnheišarstašatśn ķ Fljótsdal, er sjaldan er vant aš bregšast; en aftur į mót hefur nżting į töšum manna veriš hin besta. Engjar eru allstašar sįrsnöggvar, og žaš eins ķ hinum mestu heyskaparsveitum, t.a.m. Eiša- og Hjaltastašažinghįm ķ Mślasżslum og hér ķ Eyjafirši. Bestur hefur śthagi veriš į Jökuldal eystra og ķ Bįršardal, žar sem vér höfum séš. Ekki höfum vér enn fengiš neinar skżrslur um hvernig jaršyrkjutilraunir hafa gefist hér į Noršurlandi, en allmiklar eru žęr nś oršnar vķša hvar ķ samanburši viš žaš sem įšur hefur veriš, og vķša höfum vér séš hafragras mikiš og fagurt, og eru žeir blettir fagrastir hér nyršra og eystra ķ žessu grasleysisįri; žó ętlum vér, aš žeir verši óvķša fullvaxnir, en hafragrasiš er žó hiš įgętasta fóšur, og žó žaš launi ef til vill ekki enn alla fyrirhöfn og kostnaš, sem fyrir žvķ er haft, žį er žar žó mjór mikils vķsir, og vér erum žess fulltrśa, aš ekkert efli svo fljótt og vel grasvöxtinn eins og aš plęgja og sį; žvķ žó aš hinar śtlendu korntegundir geti ef til vill ekki oršiš fullžroska hjį oss, žį getur žó ekki hjį žvķ fariš, aš žaš flżti mjög fyrir žvķ aš rękta jöršina til grasvaxtar.

Noršri segir ķ ódagsettu septemberblaši:

Vešrįttan hefur veriš hin besta og hagstęšasta um allan slįttinn žangaš til mitt ķ žessum mįnuši. Rétt viš byrjun gangnanna gjörši hiš mesta įfelli, svo aš žaš snjóaši nišur aš sjó og hin mesta fannfergja kom į fjöllin, og žaš jafnvel svo, aš geldfé var į sumum stöšum dregiš śr snjó, og munu žvķ heimtur vķšast hvar ekki góšar, hvort sem seinna bętist śr žvķ. Sökum žess aš grasvöxtur var svo sįrlķtill, voru menn enn viš heyskap žegar ótķšin byrjaši, og allmargir eiga žvķ enn hey śti, og er hętt viš aš žaš nżtist lķtt.

Žjóšólfur segir af strandi ķ pistli žann 27.september:

[Ž. 2.september] sleit upp į legunni ķ Keflavķk jagtskip er kaupmašur P. Duus įtti og nżkomiš var žį frį Kaupmannahöfn og Noregi meš korn, timbur og ašrar naušsynjar, og var litlu sem engu bśiš aš nį upp śr žvķ įšur; skipverjum varš öllum bjargaš, en skipiš sjįlft mölbrotnaši og allur farmurinn fór ķ sjóinn, en rak upp, og var hvorttveggja selt į uppbošsžingi.

Žjóšólfur birti žann 1.nóvember bréf dagsett ķ Įrnessżslu 1.október:

Nś eru heyannir į enda kljįšar žetta sinn; hér ķ Įrnessżslu sem annarstašar, hefir sś tķš veriš mjög blķš og vešurįtt hagstęš; grasbrestur var aš vķsu į sumum stöšum, helst į žurrlendum mżrarreytings-jöršum, enda brugšust lķka einstöku góšengi, t.d. Bręšratunguey, sem er oršlagt slęgjuplįss; engu aš sķšur mį žó fullyrša, aš heyafli er yfir hér um aš tala ķ betra lagi aš kostum og vöxtum.

Brandsstašaannįll [haust - og vetur til įramóta]:

Haustiš var gott og žķšusamt. Sķšast ķ október žķša mikil og jöklaleysing og 5 vikna tķma fyrir 20. nóv. snjólaust góšvišri, žó stundum rosasamt. Skipti žį um meš austanfönn og sterkum frostum į eftir. Meš desember ķsingarbloti, er gjörši jaršlķtiš. Jólafasta hörš meš köföldum, hörkum og įhlaupshrķšum. Varš lķtiš notuš beit žann mįnuš. Hross tekin af heišum vegna snjóžyngsla. (s192)

Noršri segir ķ ódagsettu októberblaši:

Sķšan ķ mišjum septembermįnuši, er hretiš gjörši um gangnaleytiš, hefur allt hingaš til (ķ lok októbermįnašar) haldist hin blķšasta sumartķš, svo aš vér munum ekki annaš eins vešur hér į Ķslandi nokkurn tķma um sama leyti.

Noršri segir ķ ódagsettu nóvemberblaši:

Vešrįttan hefur enn veriš hin besta til žessa tķma (26. nóvember), og žaš er ekki nema rśm vika sķšan snjór kom į jörš. Aš vestan er oss skrifaš, aš sumartķšin hafi veriš hin besta, grasvöxtur góšur į tśnum, en lakari į engjum, nżting hin besta. Hįkarlsafli rétt góšur į žiljuskipum.

Žjóšólfur ritar yfirlit um įriš 1856 ķ pistli žann 20.desember (segir žį įriš į enda):

Įriš 1856 er nś žegar į enda, og žarf varla meira en mišlungs til žess aš sjį, aš žaš er og mun verša ķ flestu tilliti eitt hiš minnisstęšasta įr žeim fulltķša Ķslendingum sem nś eru uppi, og žó, aš žvķ sem enn er fram komiš, ekki minnisstętt aš öšru en stakri įrgęsku og svo aš segja allskonar hagsęldum žegar į allt er litiš. Hvorutveggju vetrarkaflana, einkum žann frį nżįri til vordaga, og jafnvel eins hinn frį haustnóttum vķst fram til loka [nóvember], višraši svo um allt land, aš varla hét aš nokkur vissi aš vetur vęri; og fęstir nślifandi menn ętlum vér muni žaš vor er hafi sżnt jafnt yfir allt land jafnfęran og frķšan śtifénaš undan vetri eins og voriš er leiš; žaš var almennt įlitiš, aš geldsaušir hefšu tekiš aš slįst viš um sumarmįl, og jafnvel į einmįnuši; aš vķsu var voriš sjįlft ekki aš žvķ skapi blķtt eša gróšursamt sem veturinn var staklega mildur; žaš var jafnvel fremur en ķ mešallagi kalt og nęšingasamt og žurrt ķ Mślasżslunum og staklega gróšurlķtiš, en žó aš sumariš gęfist og ķ žeim sżslum meš žurrasta, kalsamesta og gróšurminnsta slag fram yfir messur, og žó aš grasvöxtur yrši yfir höfuš aš tala vart meiri en ķ mešallagi į tśnum og valllendi, en mżrlendi meš sneggsta slag vķšast, žį bętti śr žvķ hin einstaklega góša nżting heyjanna, svo aš segja yfir allt land, svo aš heyföng uršu ekki ašeins ķ fullkomnu mešallagi aš vöxtum vķšast hvar heldur og svo vel verkuš aš varla munu ķ annan tķma hafa veriš betri hey ķ göršum hjį almenningi; meginhluti vestari Skaftafellssżslu, — einkum Sķšan og Skaftįrtungan, — varš furšulega afskiptur ķ žeim efnum žar kvolušust töšur mjög svo og hröktust sakir stöšugs žerrileysis, og žessa verst śtheyin; en yfir höfuš aš tala višrašist gjörvallt sumariš einstaklega blķšlega og hagstętt til allra athafna og bjargręšisśtvega; nęstlišiš haust mį og kalla meš hinum betri haustum, en žótt žaš vęri fremur rigningasamt.

Žann 24.nóvember sį athugunarmašur į Hvanneyri ķ Siglufirši hafķs ķ fjarska.

Lżkur hér aš sinni umfjöllun hungurdiska um vešur og tķšarfar įrsins 1856. Žakka Sigurši Žór Gušjónssyni fyrir innslįtt texta śr Brandsstašaannįl. Fįeinar tölur eru ķ višhenginu. 


Skrįr tengdar žessari bloggfęrslu:

« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Um bloggiš

Hungurdiskar

Höfundur

Trausti Jónsson
Trausti Jónsson
Höfundur er vešurfręšingur og įhugamašur um vešur.

Fęrsluflokkar

Mars 2021
S M Ž M F F L
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Nżjustu myndir

  • ar_1844t
  • w-blogg020321b
  • w-blogg020321a
  • w-blogg020321c
  • lievog jardskjalftar 1789

Heimsóknir

Flettingar

  • Ķ dag (7.3.): 39
  • Sl. sólarhring: 89
  • Sl. viku: 2062
  • Frį upphafi: 2010884

Annaš

  • Innlit ķ dag: 27
  • Innlit sl. viku: 1782
  • Gestir ķ dag: 26
  • IP-tölur ķ dag: 24

Uppfęrt į 3 mķn. fresti.
Skżringar

Eldri fęrslur

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband